Tour de France

 

De Tour de France is geen hobby, maar een verslaving. Dat weet iedere wielrenner en dus heb ik een deel van mijn website ingericht voor de Tour de France.

Doe mee aan de leukste Tour Poule die Nederland kent; de TDFG. Kenners weten het: De Tour De France Game is de poule der poules!

Wanneer je de TDFG wint, behoor je tot de groten der aarde!

De 15e editie staat op het punt om te beginnen, en natuurlijk kun je uitslagen van de laatste edities van deze poule hier bekijken.

Meer info: tour@rosenkrantz.nl

Uitslagen alle TDFG's:

2001

2002

2003

2004

2005

2006

2007

2008

2009

2010

                   
2011 2012 2013 2014 2015 2016        

 

 

De wereld is ziek.

Dat weet ik, dat weet u, en helaas kunnen we dat elke dag weer zien.

Malen doe ik er niet meer om; ik heb me er bij neergelegd dat het nooit meer wordt zoals vroeger.

 

Wat ik erger vind is dit.

De colaman is ziek en mist dit jaar zijn 41e tour!

De meesten onder u kennen de colaman wellicht niet.

Menigeen heeft hem misschien wel eens langs de kant zien staan.

Onopvallend, in een truitje van Collstrop.

U wist echter alleen niet wie hij is.

 

Luciën Blyau.

Een man voor wie naar de bescheiden mening van La D. een standbeeld moet worden opgericht!

 

Deze zomer zou Luciën Blyau (91) voor de 41ste keer de Ronde van Frankrijk volgen.

Volgen betekent in zijn geval dat hij elke rit langs de weg staat om de renners cola aan te reiken.

En ze kennen hem allemaal.

Van jong tot oud, ook de newbies.

 

De eerste keer dat Lucien naar de Ronde trok was in 1975.

Een enkeling onder u was toen wellicht nog niet eens geboren.

 

Lucien heeft Eddy Merckx dus wel de Tour zien rijden maar heeft hem nooit zien winnen. Hij had toen zijn vijf overwinningen al op zak', aldus de uiterst kranige Lucien, die ondertussen uitgroeide tot een bekend en geliefd man bij de beroepsrenners.

 

‘Dat ik een boontje heb voor de koers komt onder meer doordat ik zelf nog gekoerst heb. Mijn eerste koersen reed ik in 1946 en mijn ouders mochten het zelfs niet weten. Bij de liefhebbers heb ik elf koersen gewonnen.

Later heb ik echter veel malchance gehad. Bij een val over een hond blesseerde ik mijn knie waardoor ik anderhalf jaar miserie heb verkocht.

In 1949 mocht ik na een val op training waarbij ik mijn knieschijf brak, een kruis maken over mijn wielercarrière.

Jaren later dacht ik bij mezelf: als ik met de fiets de Tour niet kan rijden, dan maar met de auto.'

 

Het seizoen van Lucien en zijn 70 jarige vriendin Thérèse begint met Parijs-Nice.

Dan gaat het naar de Ronde van Picardië, de Dauphiné, de Ronde van Zwitserland, de Ronde van België en alle klassiekers, de Tour, de Vuelta en Parijs-Tours.

'Hoeveel kilometers ik afmaal of hoeveel het mij allemaal kost, heb ik nog nooit uitgerekend. Bij mij gaat het allemaal om het plezier.

 

Moe word ik er niet van, en als er al eens iemand is die mij zot verklaart, dan trek ik mij daar niets van aan', zegt de kranige negentiger.

'Tourdokter Porte ontmoet ik elk jaar opnieuw, en hij staat telkens verbaasd over mijn conditie.

Wees gerust, ik ben een duif die nog kan vliegen', knipoogt hij naar zijn vriendin.

 

Lucien is een nobel mens.

Je zal hem nooit als een zot in rare kledij de renners aan zien moedigen.

Lucien is gewoon zichzelf.

De blikjes cola die hij weggeeft zijn ontelbaar ende euro’s die hij er voor neertelt wellicht ook.

Maar, zoals Lucien zelf zeg, op mijn leeftijd is geven leuker dan nemen.

Ik ben er gelukkig mee!

 

Lucien had zichzelf kunnen uitdossen in nagenoeg alle shirts die er op de wereld te vinden zijn, maar draagt altijd het shirt van Collstrop.

Als ik iets ander draag herkennen ze me niet, dus dat is wel handig aldus Lucien!

 

Dat Lucien de Ronde van Frankrijk dagelijks kan volgen, heeft hij te danken aan de speciale badge die de tourdirectie hem ter beschikking stelt. Zo kan hij dezelfde dag nog de cols op. De renners herkennen hem van ver aan zijn bestelwagen Bedford en de Belgische vlag.

Een witte wagen met een gele streep.

Op de vlag stond eerst Claude Criquielion, maar toen die hij stopte maakte ik er CRIE ! QUI ? LES LIONS van.'

 

Al 40 jaar dus!

Er zijn dus ook maar weinig renners die van Lucien niet te drinken hebben gekregen.

Greg Lemond, Lance Armstrong, Fabian Cancellara, noem maar op.

Van Armstrong wordt gezegd dat hij een moeilijke mens is. Nadat hij gestopt was met wielrennen reed hij met de wagen van Johan Bruyneel mee.Hij stopte bij mij langs de weg om me de hand te schudden.

 

'Ik heb alle groten uit het peloton van de laatste vier decennia al ontmoet.

Lucien doet alles voor de koers. Zelfs als het geen warm weer is, staat hij paraat met zijn blikjes cola. 'Als ik er eentje een plezier mee kan doen, is mijn dag geslaagd', zegt hij altijd.

 

Maar let op, ik dring mij nooit op.

Ik ga op rustdagen niet achter de renners aanhollen voor een handtekening of een foto.

Wie respect geeft, krijgt ook respect.

 

Luciens beste kameraad is evenwel de Australiër Cadel Evans.

In Parijs heb ik de trui van de wereldkampioen gekregen. Gesigneerd door de hele ploeg. Hij sleurde die nagenoeg een jaar in zijn valies mee om hem mij persoonlijk te kunnen overhandigen. Daar ben ik uiteraard wel fier op.

 

“He’s every rider’s favorite fan,” Evans said in the days before the start of the Tour.

“I found him to be the dearest gentleman. I’d see him at races over the years and we started chatting.

On days when I would do a recon of a time trial course I would often stop for a moment along the roadside to say hello.

What a fantastic warm-hearted gentleman.

On the night that I won the Tour in 2011, he came to my hotel in Grenoble. Finally I was able to give him one of my jerseys.”

 

"Alle renners aanvaarden een blikje cola van hem omdat hij een grote staat van verdienste heeft", vertelt wielercommentator Michel Wuyts.

"De minzaamheid druipt er van af.

Hij hoort bij de koers omdat hij begrijpt hoe hard de renners afzien.

 

Ik denk nog niet aan stoppen, mijn contract loopt nog', besluit Lucien Blyau met een knipoog. Zolang je bezig blijft, word je niet oud.

 

Dit jaar is Lucien er dus niet bij.

En wellicht is Lucien er helemaal nooit meer bij!

Lucien heeft een ongeneeslijke vorm van kanker en kan het fysiek niet aan om drie weken de ronde te volgen.

Allan Peiper van BMC zocht hem vlak voor de tour nog op.

Toen hij bij Lucien vertrok, was de man in tranen.

 

Dat hij ziek was, daar kon hij mee leven, maar dat hij de tour miste, dat deed hem pijn.

 

Hij miste nu al zijn vrienden, daar wilde hij bij zijn!

 

A bientot!!